غلامحسن اولاد (زاده ۶ آبان ۱۳۲۹ فیروزآباد – درگذشته ۵ فروردین ۱۳۹۶ شیراز) شاعر و نویسنده پیشکسوت معاصر شیرازی؛ متخلص به «م. اندیش» بعد از مدتی بیماری و بستری در بیمارستان؛ سرانجام

ارسال های انجمن

عنوان پاسخ بازدید توسط
ایجاد رمز دوم اینستاگرام 0 47 admin
شروع به کار دوباره انجمن دهرم ناب 0 15 admin
مصاحبه با خواننده جنوبی ( حیدو هدایتی ) 1 48 admin

استاد غلامحسین اولاد(م.اندیش)

غلامحسن اولاد (زاده ۶ آبان ۱۳۲۹ فیروزآباد – درگذشته ۵ فروردین ۱۳۹۶ شیراز) شاعر و نویسنده پیشکسوت معاصر شیرازی؛ متخلص به «م. اندیش»

بعد از مدتی بیماری و بستری در بیمارستان؛ سرانجام در ۵ فروردین ۱۳۹۶ در ۶۶ سالگی درگذشت.

این شاعر آثار ارزشمندی در غزل و شعر سپید از خود به جای گذاشته است.

ششم شهریور ماه سال 1329 برای روستای دهرم که اینک به شهر پر آوازه ای در شهرستان فراشبند تبدیل شده روز و ماه خجسته ای است

زیرا در چنین ماهی در خانواده اصیل - ادیب و فرهنگ پرور کودکی با گریه بغض آلودش چشم گشود که به زودی لب عروس غزل را به خنده و

شادی فرا خواند و بر سر زلف سخن شانه ها زد....

و اندوه که روز 5 فروردین 1396 این فانوس خاموشی برگزید و در قطعه هنر مندان شیراز آرام گرفت.

اندیش الفبای زندگی را در دبستان زادگاهش آموخت و در فیروزآباد فارس تحصیلات متوسطه را به پایان رسانید...

صورت و سیرتش از آغاز کودکی مثال زدنی بوده همه معلمانش برای او آینده درخشانی پیش بینی میکردند. درخشش وی در دبیرستان قاموس فیروزآباد موجب

شد که فرهنگیان و ادب دوستان او را به عنوان شاعری مبرز مسلم بشناسند..

اندیش شاعری آزاده بود و به همین سبب دل در گرو مال و جاه نداشت هرگز نان به نرخ روز نخورد سر به دنیا و عقبی فرود نیاورد ازیرا که فتنه های مبارکی در سر داشت.(طنز)

پر بسامد ترین چاشنی شعر و نثر سخن وی بود در اکثر قالب های شعری طبع آزمایی کرد. اما قالب غزل را بیشتر دوست داشت.

اگر وی را یکی از غزل پردازان بلند پرواز معاصر بنامیم سخنی گزاف نگفته ایم چرا که بر این مدعا شواهد و ادله فراوانی است.

سبک غزل وی آمیزه ای از عراقی - هندی و شعر معاصر است زیرا هم طعم کلاسیک را حفظ کرده و هم شبنم طراوت و تازگی را بر چهره دارد و هم

گاهی با مضامین دیر پایش ذهن را به پرسش و پویش فرا میخواند (اندیش) شاعری خود ساخته بود و اکثرا شعر هایش بهترین نمونه برای بدایع لفظی و معنوی شعر است.

وی سالها همکار فرهنگی رادیو شیراز بود.طنازی طنز((خالو بالا خان سلام)) و یادداشت های یک روستایی زبانزد خاص و عام است

استاد اولاد شیفته دانش اندوزی و بر علوم و فنون متون شعر نو و کهن کاملا مسلط و استاد بود. بهترین تفریح و سرگرمی  او مطالعه بود تا دم

واپسین حیات هم هیچ کس و حتی بیماری جان فرسود نیز نتوانست بین او و کتاب که ارزنده ترین دوستش بود فاصله بیندازد.

با همه افق های باز اندیشگانی  آشنا بود و همین منش و بینش والا موجب شده بود که از تعصب و قشری نگری و خام اندیشی بپرهیزد.

از بس دانش اندوزی و اندیشیدن را دوست داشت نام هنری (اندیش) را برای خود برگزید.لابد با انتخاب این تخلص شعری اراده داشت پیوسته بیاموزد و

بیندیشد.واژه اندیش هم بن مضارع از مصدر اندیشیدن است و هم امر مفرد بدون پیشوند ((ب)) بنابرین وی با انتخاب شایسته این عنوان ادبی - پیوسته

به خویش و به دیگری امر به اندیشیدن میکرده. سرای ((اندیش)) کتابخانه ی ارجداری بود میتوانست جوابگوی نیاز های علمی و ادبی دانشجویان و پژوهندگان

باشد چرا که اغلب موضاعات نحقیقی آثار معتبر و متنابهی داشت.

آثار:

  • باغ آتش
  • بهار و تکه مهتاب
  • کنار خوشه گندم
  • تریشه‌های غزل
  • تو سرو هم که نباشی بلندبالایی
  • عاشقانه‌هایم را هیچ‌کس نمی‌خواند.
  • در باغ خسته بعدازظهر
  • از خودت ای حوصله سر رفته‌ای.
  • همینکه زلف تو بر باد می‌رود کافیست.

آخرین اثر اولاد «صحرای بایزیدی» نام داشت که در سال ۹۵ رونمایی شد.

سال گذشته سالن اصلی دانشگاه فرهنگ و هنر شیراز به نام استاد غلامحسن اولاد نامگذاری شد.

از جملات زیبای وی:

"ادبیات و شعر فخیم هزارساله ما زمین‌گیر شده و مردم ظرف سال‌های اخیر یک‌باره با کتاب قهر کرده‌اند."

پایان./

لایک : 2
نظرات برای این مطلب
  • 6 ماه پیش - 9:44
    سپاس از شما
  • 6 ماه پیش - 9:09
    بسیار ممنون بابت جمع آوری این متن خوب
نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B :S
کد امنیتی
رفرش
کد امنیتی
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]

سایت دهرم ناب

اولین و تنها رسانه فعال در فضای مجازی دهرمیا!

ورود کاربران